Wat is het verschil tussen binnen- en buitenlandse adoptie?

Binnenlandse adoptie

Bij een binnenlandse adoptie adopteer je als adoptieouder, wonend in Vlaanderen, een kind dat in België verblijft. Jaarlijks zijn er zo’n 20 Belgische adoptabele kinderen. Tegelijk melden zich jaarlijks zo’n 150 tot 200 kandidaat-adoptie ouders. De wachttijden voor binnenlandse adoptie zijn dan ook erg lang.

België stelt vier voorwaarden aan adoptieouders voor binnenlandse adoptie:

• minimum 25 jaar zijn
• minstens 15 jaar ouder zijn dan het kind dat je adopteert
• het voorbereidingsprogramma volgen en
• geschikt verklaard worden door de familierechtbank 

Buitenlandse adoptie

Bij een buitenlandse of interlandelijke adoptie adopteer je als adoptieouder, wonend in Vlaanderen, een kind dat in het buitenland verblijft. Bij interlandelijke adoptie moet je rekening houden met eventuele bijkomende voorwaarden die de landen van herkomst stellen aan adoptieouders. Sommige landen stellen als voorwaarde dat de adoptieouders een heterokoppel vormen en/of gehuwd zijn of een bepaald minimuminkomen hebben. 

Adoptiestop  

Sinds 2023 werden geen nieuwe wensouders meer uitgenodigd om de procedure voor interlandelijke adoptie te starten.
De Vlaamse regering heeft in 2026 beslist om interlandelijke adopties volledig stop te zetten. Enkel lopende adoptieprocedures voor wie al een geschiktheidsvonnis heeft en een voorstel van matching is van een kind in het buitenland worden nog afgewerkt.

Men werkt aan nieuwe regelgeving die deze uitfasering juridisch en administratief vastlegt.

Na de wetswijziging (verwacht in 2027) zal buitenlandse adoptie niet langer mogelijk zijn. De opvolging en begeleiding van mensen die in het verleden adopteerden of geadopteerd werden blijft bestaan.