Eiceldonatie is geregeld in de wet op medisch begeleide voorplanting van 2007.
In februari 2026 werd een wetsontwerp van Minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke goedgekeurd waarin de regeling rond eicel-, sperma- en embryodonatie wordt aangepast. Het wetsontwerp wordt nu verder gecontroleerd en zal in de loop van de komende weken definitief als wet worden gestemd.
De wet stelt dat de donatie moet worden vastgelegd in een contract tussen de donor en het fertiliteitscentrum. De overeenkomst verklaart:
Op het ogenblik van de donatie doet de donor afstand van haar eicellen. Vanaf dat moment zijn de eicellen niet meer van de donor. Hierdoor heeft de donor geen rechten en verantwoordelijkheden meer tegenover het kind of de kinderen die uit de eicellen worden geboren.
De wensouders die via de donoreicel een kind krijgen, zijn de wettelijke ouders.
De wet bepaalt dat het verkopen van eicellen in België niet is toegelaten. Wel worden de medische kosten van de donor vergoed.
De wet van 2007 voorzag twee types donatie: gekende en anonieme. Bij gekende donatie gaan wensouders zelf op zoek naar een eiceldonor, dat kan bijvoorbeeld een zus van de wensmoeder zijn of een vriendin. Wie niet met een gekende donor wil of kan werken, is afhankelijk van het fertiliteitscentrum voor het donormateriaal. De fertiliteitscentra mochten op basis van de wet van 2007 enkel werken met anonieme donoren. In het wetsontwerp van 2026 wijzigt dit, anonieme donatie zal niet langer mogelijk zijn en wordt vervangen door identificeerbare of open profiel donatie. Bij een identificeerbare of open profiel donor kan het donorkind vanaf een bepaalde leeftijd niet-identificerende (vb. oog- en haarkleur) en identificerende gegevens (vb. naam en contactgegevens) van de donor opvragen.